Darāmadī bar kārāmadī-i niẓām-i Jumhūrī-i Islāmī-i Īrān dar qalamraw-i zanān evaluates the policies, institutions and outcomes that have shaped women's lives in Iran since the establishment of the Islamic Republic. Nayrah Qavī brings together legal provisions, policy documents and social indicators to consider education, literacy, health, family, employment, welfare, cultural activity and political participation. The study compares stated principles and public programmes with changes visible in data, identifying achievements, persistent inequalities and areas in which institutional coordination remains incomplete. Its thematic chapters place women's status within debates about development, social justice, public administration and the responsibilities of the state. Tables and documentary evidence support a systematic assessment, giving readers a structured account of official approaches to women and of the practical questions raised by their implementation.
«درآمدی بر کارآمدی نظام جمهوری اسلامی ایران در قلمرو زنان» سیاستها، نهادها و پیامدهای سنجشپذیری را بررسی میکند که پس از استقرار جمهوری اسلامی بر زندگی زنان در ایران اثر گذاشتهاند. نیره قوی با گردآوری مقررات، اسناد سیاستی و شاخصهای اجتماعی، حوزههایی چون آموزش و سواد، سلامت، خانواده، اشتغال، رفاه، فعالیت فرهنگی و مشارکت سیاسی را مطالعه میکند. کتاب میان اصول اعلامشده و برنامههای عمومی از یک سو و تغییرات آشکار در دادههای موجود از سوی دیگر مقایسه برقرار میسازد و در کنار دستاوردها، نابرابریهای پایدار و کاستیهای هماهنگی نهادی را نشان میدهد. فصلهای موضوعی، وضعیت زنان را در متن بحثهای گستردهتر توسعه، عدالت اجتماعی، مدیریت عمومی و مسئولیت دولت قرار میدهند. جدولها و شواهد مستند، ارزیابیای نظاممند و دور از روایتهای صرفاً موردی فراهم میکنند و به خواننده امکان میدهند هم رویکردهای رسمی به مسائل زنان و هم پرسشهای عملی برآمده از اجرای آنها را به صورت منظم دنبال کند. این چارچوب امکان مقایسه میان حوزههای سیاستی را تقویت میکند.

