Maqālāt-i Taqī ʹzādah; Jild-i 8: Taqī ʹzādah dar majlis; Nuṭqhā-yi Majlis-i Shūrā (Dawrahʹhā-yi avval, duvum, panjum va shishum)

این کتاب نطق‌های تقی‌زاده در مجلس شورا در دوره‌های اول، دوم، پنجم و ششم را دربردارد. در توضیح پشت جلد کتاب آمده است: «نخستین اظهارات تقی‌زاده در مجلس اول عموما به مسائلی مربوط می‌شود که طرح و بحث آن‌ها برای استقرار مشروطیت و شکل‌گیری مجلس نوپا ضرورتی عاجل داشت و نیز مباحثی از متمم قانون اساسی. در واقع اصلاح امور مالیه و سازماندهی مالیات همواره از دغدغه‌های اصلی وی در مجلس اول به شمار می‌رود. در مجلس دوم نخستین لوایحی که او به طور مفصل راجع به آن اظهار نظر کرد لایحه‌ی ضرب سکه‌ی نقره بود. همچنین تلاش‌های تقی زاده برای قانونمند کردن لایحه‌ی استخدام مستشاران خارجی درخور توجه است. علاوه بر این او به شدت از بی‌نظمی ادارات و سوء رفتار قزاق‌ها و نیز به حضور روس‌ها در ایران انتقاد می‌کرد. کوشش برای نظم بخشیدن به بودجه مملکتی و مالیات، موضوع آغازین نطق‌های او در مجلس پنجم است. علاوه بر لزوم اختصاص بودجه به معارف، توجه به بهداشت جامعه، راه‌سازی و بحث جایگزینی تاریخ شمسی به‌جای تاریخ قمری از نکات مورد توجه تقی‌زاده بود. اما برجسته‌ترین اقدام او در مجلس پنجم مخالفت با تغییر سلطنت بود. در مجلس ششم نیز مسائل اعزام محصل به خارج، اوضاع استخدام دولتی و تلاش برای تمدید قرارداد میلیسپو از جمله نطق‌های تقی‌زاده بود.»